Τα μεταβατικά αντικείμενα στην ψυχολογία νεογέννητου

Τα μεταβατικά αντικείμενα στην ψυχολογία νεογέννητου

Σίγουρα έχετε ακούσει ιστορίες από άλλες μανούλες σχετικά με…θεοποιημένα, από τα παιδιά τους, κουβερτάκια, αρκουδάκια, σεντονάκια. Ή ενδεχομένως έχει χρειαστεί να διαχειριστείτε το ενδεχόμενο να πρέπει να απομακρύνετε το αγαπημένο αρκούδι του μωρού σας, απλώς για να το πλύνετε. Και ίσως έχετε συμφιλιωθεί με το γεγονός ότι δεν το αφήνει με τίποτα από τα χέρια του, οπότε-ναι-το αρκουδάκι έχει πάει στη γιαγιά και τον παππού, έχει γευματίσει σε ταβέρνες, έχει πάει διακοπές σε νησιά και βουνά και έχει παρηγορήσει τον μικρό ή της μικρή σας τις πρώτες μέρες στον παιδικό σταθμό.

Ως πότε, λοιπόν θα κυκλοφορεί το παιδί σας με το συγκεκριμένο… αξεσουάρ; Και πόσο φυσιολογική είναι αυτή η προσκόλληση, αναρωτιέστε.

ΠΟΥΘΕΝΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΑΡΚΟΥΔΑΚΙ ΤΟΥ

Είναι απόλυτα φυσιολογική αυτή η προσκόλληση, καθώς τα περισσότερα παιδιά στη μεταβρεφική τους ηλικία δείχνουν μια ιδιαίτερη προτίμηση σε ένα συγκεκριμένο καθημερινό αντικείμενο, με το οποίο δένονται συναισθηματικά και το αποζητούν είτε την ώρα του ύπνου, είτε σε κάθε “δύσκολη” στιγμή της ημέρας. Το αντικείμενο αυτό μπορεί να είναι ένα μαξιλάρι, μια κουβερτούλα ή ένα μαλακό αρκουδάκι.

Η επιστήμη το ονομάζει “μεταβατικό αντικείμενο”, γιατί στην ουσία βοηθά το παιδί να περάσει από το ένα αναπτυξιακό στάδιο στο επόμενο, παρέχοντάς του ασφάλεια και συνέχεια. Από τη μια αποτελεί ένα σύνδεσμο με τη μαμά και από την άλλη βοηθά το παιδί να ενταχθεί στο νέο, υπέροχο κόσμο που ανοίγεται μπροστά του. Τα αρκουδάκια-σεντονάκια-μαξιλαράκια λοιπόν, σε καμία περίπτωση δεν είναι δείγμα ανασφάλειας ή αδυναμίας και δεν υπάρχει λόγος να στερείτε από τα παιδάκια σας την παρέα τους.

Κάποιοι παιδίατροι μάλιστα συμβουλεύουν τους γονείς να ενθαρρύνουν τα παιδιά τους να “υιοθετήσουν” ένα μεταβατικό αντικείμενο, το οποίο θα τα βοηθήσει να διαχειριστούν τις μικρές στιγμές αποχωρισμού.

Ισχυρίζονται μάλιστα ότι αν οι γονείς επιμένουν να το εξαφανίσουν ή να το απομακρύνουν βεβιασμένα από τη ζωή του μικρού, το παιδί θα ανησυχήσει, θα αγχωθεί και θα αισθάνεται πως το έχει ανάγκη περισσότερο και για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, από όσο είναι θεωρητικά αναμενόμενο.

ΜΕΧΡΙ ΠΟΤΕ;

Σταδιακά το παιδί μαθαίνει να μην προσκολλάται μόνο σε ένα αντικείμενο αλλά να ασχολείται με πολλά. Ταυτόχρονα καταφέρνει να νιώθει ηρεμία, ασφάλεια και να καθησυχάζει τον εαυτό ακόμα και με την απουσία ενός συγκεκριμένου αντικειμένου. Με άλλα λόγια, μέσα από την ανάπτυξη, το μεταβατικό αντικείμενο χάνει το νόημά του και την δύναμή του, και δεν είναι πια χρήσιμο στο παιδί που το αφήνει πίσω του .

ΚΑΙ ΜΙΑ ΣΥΜΒΟΥΛΗ

Όταν γνωριστείτε και εσείς με το μεταβατικό αντικείμενο του παιδιού σας, φροντίστε για την ύπαρξη… αναπληρωματικού. Αν είναι κουβερτάκι ή σεντονάκι, κόψτε το στη μέση και φροντίστε να εναλλάσσετε συχνά τα δύο κομμάτια, ώστε να μοιάζουν το ίδιο χρησιμοποιημένα. Αν είναι αρκουδάκι ή μαξιλαράκι, προμηθευτείτε ένα ίδιο για να το προσφέρετε τη στιγμή που πρέπει να πλύνετε το άλλο. Πιστέψτε μας, θα γλιτώσετε πολλά δράματα!

Σας άρεσε αυτό το άρθρο;
Με την εγγραφή σας στη Frezyland μπορείτε να απολαύσετε περισσότερη αρθρογραφία προσαρμοσμένη στις ανάγκες σας, ενώ ταυτόχρονα επιβραβεύεστε με 45 πόντους!

Κάντε και εσείς το σχόλιό σας

Εμεις δεν το εχουμε αυτο. Παιζει με πολλα διαφορετικα παιχνιδια προς το παρον. Ελπιζω να μην το ζησουμε εμεις. Ειναι δυσκολο…

Εμεις εχουμε φτασει 6 ετων κ ακομη για να κοιμηθουμε θελουμε την λουτρινη γατα μας.Που μονο με γατα δε μοιαζει πλεον!!!

χαχαχαχαχα

Την πιπίλα μας και είμαστε εντάξει

Δεν μου έτυχε να έχει κάτι τέτοιο η κόρη μου, η συμβουλή με το να έχεις αναπληρωματικό όμως φαίνεται σούπερ!

Απο ποια ηλικια ξεκιναει να εχει/θελει το μεταβατικο αντικειμενο;

Έχουμε και εμείς νανι π

Έχουμε και εμείς νανι

Πότε ξεκινά όλο αυτό; Εμείς ειμαστε στους 4 μήνες, αλλά ακόμα δεν έχει υπάρξει κάποιο τέτοιο αντικείμενο. Πώς το αντιλαμβάνεται κανείς;

Ενδιαφέρον άρθρο! Ευχαριστούμε!

🌟🌟🌟🌟🌟