kid writes on a piece of paper

Η διάγνωση της δυσλεξίας, όπως και των άλλων ειδικών μαθησιακών δυσκολιών είναι μια σύνθετη και απαιτητική διεπιστημονική διαδικασία. Πολλές φορές, οι γονείς οι οποίοι υποπτεύονται ότι το παιδί τους ανήκει στην κατηγορία ειδικών μαθησιακών δυσκολιών φοβούνται ή αρνούνται να αποδεχτούν το γεγονός με αποτέλεσμα να καθυστερούν σημαντικά ή να μην πραγματοποιούν κάποια επίσημη διάγνωση. Πολλοί γονείς φοβούνται πως η διάγνωση θα περιορίσει τα όνειρα και τις προσδοκίες του παιδιού ενώ η ετικέτα «δυσλεκτικός» θα αποτελεί αφορμή για αρνητικά και υποτιμητικά σχόλια. Οι συγκεκριμένοι φόβοι και οι ανησυχίες είναι απολύτως κατανοητά, θα πρέπει όμως να αναζητηθούν από τους γονείς και τα πιθανά οφέλη της διάγνωσης.

Οι έρευνες δείχνουν πως εφόσον η διάγνωση γίνει έγκαιρα και εξηγηθεί με ειλικρινή τρόπο στο παιδί, τότε το παιδί ανακουφίζεται και η αυτοεκτίμησή του δεν επηρεάζεται. Μετά τη διάγνωση το παιδί αποενοχοποιείται, δίνει λογική εξήγηση στις δυσκολίες του και αναζητά με τη βοήθεια των καθοδηγητών του (γονείς, ειδικοί, δάσκαλοι) τρόπους για να τις αντιμετωπίσει. Επίσης απομακρύνονται από πάνω του ταμπέλες όπως, ανόητος, τεμπέλης και αντιδραστικός, βελτιώνεται η αυτοεικόνα του και η σχέση με τους γονείς.

Έτσι, οι γονείς του μαθητή με διάγνωση δυσλεξίας μπορούν να διεκδικήσουν καλύτερη αντιμετώπιση στο σχολείο (εξατομικευμένο πρόγραμμα βασισμένο στις ανάγκες του), προφορικές εξετάσεις και πιθανή αναγνώριση της υποστήριξης του παιδιού από τα ασφαλιστικά ταμεία.

Είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τους γονείς να κινηθούν γρήγορα ως προς τη διάγνωση και να μην την αναβάλλουν. Επειδή οι μαθησιακές δυσκολίες όπως η δυσλεξία αφορούν τη σχολική μάθηση, δεν είναι εφικτή η διάγνωσή τους πριν την φοίτηση του παιδιού στο σχολείο, όπου εκεί θα παρουσιαστούν και οι πρώτες σημαντικές δυσκολίες. Αφού παρουσιαστούν οι δυσκολίες αυτές και αν δεν εμφανίσουν κάποια σημαντική βελτίωση, προς το τέλος της Δευτέρας δημοτικού οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί προτείνουν στους γονείς την περαιτέρω αξιολόγηση του μαθητή. Υπάρχει όμως και η δυνατότητα να γίνει έγκαιρη ανίχνευση των δυσκολιών και στο τέλος της πρώτης τάξης. Αν για παράδειγμα ένα παιδί δεν έχει μάθει να διαβάζει μέχρι τότε, καλό είναι να γίνει μια πρώτη εκτίμηση από ειδικούς για πιθανή  δυσλεξία.

Σύμφωνα με ερευνητικά δεδομένα, το 90% των μαθητών που θα εντοπίσει τη δυσλεξία, θα την αξιολογήσει και θα υλοποιήσει ένα συστηματικό σχέδιο υποστήριξης, μπορεί να αντιμετωπίσει  με επιτυχία τις δυσκολίες του. Σε αντίθεση με το παραπάνω, το 70% των μαθητών που θα διαγνωστούν με δυσλεξία μετά την Πέμπτη δημοτικού θα αντιμετωπίζει σοβαρές δυσκολίες και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

Να θυμάστε λοιπόν πως οι δυσκολίες της δυσλεξίας μπορούν να αντιμετωπιστούν σε σημαντικό βαθμό, όταν η διάγνωση γίνει σε πρώιμο στάδιο και εφόσον ακολουθηθεί συστηματική υποστήριξη.