boy wiping its nose

Εσείς γνωρίζατε ότι η ιγμορίτιδα δεν είναι μια πάθηση που ταλαιπωρεί μόνο τους ενήλικες αλλά και τα μικρά παιδιά;

Πώς θα το καταλάβω; Πότε να πάω το παιδί μου στον γιατρό;  Πώς θα αντιμετωπίσω την ιγμορίτιδα;  Όλες οι απαντήσεις ακολουθούν παρακάτω

Τι είναι η ιγμορίτιδα;

Η ιγμορίτιδα είναι η πιο συνήθης φλεγμονή της μύτης. Υπό κανονικές συνθήκες, τα ιγμόρεια είναι γεμάτα αέρα. Αν όμως οι ρινικές κοιλότητες βουλώσουν από κρυολόγημα ή από κρίση αλλεργικής ρινίτιδας, τότε η βλέννα που παράγεται, λιμνάζει και επιμολύνεται, με αποτέλεσμα να προκαλέσει ιγμορίτιδα. Τα ιγμόρεια αρχίζουν να σχηματίζονται από την ηλικία των 3 ετών και ολοκληρώνονται περίπου μέχρι την ηλικία των 8.

Ποια είναι τα συμπτώματα και πότε πρέπει να ανησυχούμε;

Η ιγμορίτιδα εμφανίζεται προκαλώντας πόνο γύρω από τη μύτη, τα μάτια και γενικά σε όλο το πρόσωπο, ακόμα και στο πίσω μέρος του κεφαλιού. Πολλές φορές παρουσιάζεται έντονος βήχας και έκκριμα από τη μύτη, που συνήθως είναι δύσοσμο, μπούκωμα, πόνος στο δόντια, κόπωση και πυρετός. Τα συμπτώματα μοιάζουν αρκετά με αυτά του κοινού κρυολογήματος και δεν είναι λίγες οι φορές που δεν δίνουμε την πρέπουσα σημασία.  Αν αυτά τα συμπτώματα διαρκέσουν περισσότερο από 3-4 ημέρες, τότε οι γονείς πρέπει να ζητήσουν άμεσα την βοήθεια ενός ειδικού Παιδο-ΩΡΛ.

Υπάρχουν προδιαθεσικοί παράγοντες για την εμφάνιση της ιγμορίτιδας;

Είναι γεγονός πως τα τελευταία χρόνια έχουν αυξηθεί τα κρούσματα αλλεργικής ρινίτιδας, λόγω της αλλαγής του περιβάλλοντος και του τρόπου ζωής. Η αλλεργική ρινίτιδα αποτελεί βασικό προδιαθεσικό παράγοντα και, αν δεν δοθεί η απαραίτητη σημασία, μπορεί να οδηγήσει σε ιγμορίτιδα. Η κακή διατροφή, με αύξηση της κατανάλωσης πρόχειρου φαγητού και μείωση της κατανάλωσης φρούτων και λαχανικών, καθώς επίσης και η έλλειψη άσκησης από μικρή ηλικία έχουν οδηγήσει σε αυτά τα αποτελέσματα.

Η παρουσία πολλών λούτρινων και μοκετών στο παιδικό δωμάτιο μπορεί να αποτελέσουν πηγή αλλεργιών. Μέσα τους παγιδεύεται μεγάλη ποσότητα σκόνης που το παιδί μας παίζοντας εισπνέει συνεχώς.

Φυσικά δεν πρέπει να αγνοούμε τις υπερτροφικές αμυγδαλές, τα μεγάλα κρεατάκια, το στραβό διάφραγμα και τους πολύποδες που με την σειρά τους παίζουν ρόλο στην εμφάνιση συμπτωμάτων ιγμορίτιδας.

Με ποιο τρόπο κάνει την διάγνωση ο ειδικός Ωτορινολαρυγγολόγος;

Όλοι οι γονείς έχουν το φόβο μήπως η εξέταση είναι επώδυνη και πολλές φορές μεταφέρουν το άγχος τους στο παιδί. Οφείλουμε να ενημερώσουμε τους γονείς ότι η διάγνωση της ιγμορίτιδας στο ιατρείο γίνεται με εύκολο και ανώδυνο τρόπο, πάντα με τη χρήση των κατάλληλων εργαλείων. Ο Παιδο-ΩΡΛ, αφού πρώτα κάνει μια σύντομη προετοιμασία στην μύτη του παιδιού, θα χρησιμοποιήσει το ενδοσκόπιο για να ελέγξει όλες τις πιθανές αιτίες που προκαλούν τα συμπτώματα. Μπορεί επίσης να χρειαστεί καλλιέργεια από τη μύτη ή κάποιος απεικονιστικός έλεγχος.

Μετά τη διάγνωση, ποια είναι η θεραπεία;

Εφόσον οι αιτίες εντοπισθούν και επιβεβαιωθούν από τον ενδοσκοπικό και τον απεικονιστικό έλεγχο, ο ειδικός ιατρός θα μας προτείνει την κατάλληλη, εξειδικευμένη θεραπεία. Αρχικά, η θεραπεία είναι συντηρητική, με την χρήση ρινικών σπρέι, αντιισταμινικών και αντιβίωσης, αν κριθεί αναγκαία. Αν όμως, ο γιατρός θεωρεί ότι το παιδί δεν ανταποκρίνεται σωστά στη φαρμακευτική αγωγή, θα μας προτείνει την έγκαιρη χειρουργική αντιμετώπιση.

Οι εξελίξεις της τεχνολογίας έχουν χαρίσει στους χειρουργούς τα πιο σύγχρονα εργαλεία για την αντιμετώπιση της ιγμορίτιδας. Η επέμβαση πραγματοποιείται ενδοσκοπικά, χωρίς τομές, με τη χρήση κάμερας που παρέχει μεγέθυνση και φωτισμό. Μετεγχειρητικά το παιδί δεν πονάει και, ακολουθώντας τις οδηγίες του γιατρού, θα επιστρέψει γρήγορα στις καθημερινές του ασχολίες. Καθοριστικό ρόλο παίζει η άμεση απόφαση των γονέων να προχωρήσει το παιδί τους σε χειρουργείο. Με αυτό τον τρόπο θα αποφευχθούν πιθανές επιπλοκές σε γειτονικά όργανα, όπως τα αυτιά, τα μάτια και ο εγκέφαλος.

 

Χρήσιμες συμβουλές

  1. Μαθαίνουμε στα παιδιά μας να πλένουν τακτικά τα χέρια τους με σαπούνι, ειδικά όταν επιστρέφουν από το σχολείο ή το παιχνίδι.
  2. Βήχουμε πάντα στο εσωτερικό μέρος του αγκώνα, ποτέ στα χέρια μας.
  3. Απομακρύνουμε τα λούτρινα, τις μοκέτες και τις βαριές κουβέρτες από το παιδικό δωμάτιο.
  4. Καθαρίζουμε καλά το σπίτι, ώστε να αποφεύγετε τη σκόνη και τα ακάρεα που επιδεινώνουν την κατάσταση του παιδιού.
  5. Ενισχύουμε τη διατροφή των παιδιών με καθημερινή κατανάλωση φρούτων και λαχανικών. Με αυτό τον τρόπο θωρακίζουμε τον οργανισμό τους.
  6. Παρακινούμε τα παιδιά μας να αθληθούν από μικρή ηλικία.
  7. Το άρρωστο παιδί παραμένει πάντα στο σπίτι. Η έκθεσή του μπορεί να επιδεινώσει την κατάστασή του αλλά και να κολλήσει και άλλα παιδιά.
  8. Ως γονείς, οφείλουμε να μην κάνουμε διάγνωση στο παιδί μας. Αν τα συμπτώματα επιμένουν, επισκεπτόμαστε άμεσα στον ειδικό Ωτορινολαρυγγολόγο.