Διαπαιδαγώγηση Βρέφους: Ένας χρήσιμος οδηγός

Διαπαιδαγώγηση Βρέφους: Ένας χρήσιμος οδηγός

Τόσο μικρό κι όμως τόσο… αφεντικό! Αν το μωρό σας δείχνει σημάδια αρχηγικών τάσεων στην οικογένεια και προσπαθεί να επιβάλλει το δικό του, ίσως είναι ώρα να κρατήσετε τις ισορροπίες. Μόνο προσοχή στις παρεξηγήσεις….

Η παγίδα του “άστο να κλάψει”

«Θα το κακομάθεις με τις πολλές αγκαλιές» «Άστο να κλάψει δεν παθαίνει τίποτα»… οι γνωστές κλισέ συμβουλές στις μανούλες καλά κρατούν όμως δυστυχώς, είναι οι μεγαλύτεροι μύθοι. Αν μιλάμε για ένα μωρό, από τη μέρα της γέννησή του ως τους 6 μήνες που αρχίζει πλέον να αντιλαμβάνεται και να αντιδρά σε ερεθίσματα, το κλάμα είναι ο μοναδικός τρόπος επικοινωνίας του με τη μαμά και τον μπαμπά. Θέλει να πει «πεινάω»; Θα κλάψει. Θέλει να ενημερώσει πως το ενοχλεί η βρεγμένη του πάνα; Θα κλάψει. Θέλει να πει «πονάω απ’ τους κολικούς;» Θα κλάψει. Όλες αυτές, είναι ανάγκες του μωρού στις οποίες θα πρέπει να ανταποκριθείτε άμεσα με μία αγκαλιά και ένα χάδι που δώσουν στο αγγελούδι σας μία αίσθηση σιγουριάς και ασφάλειας και θα σας βοηθήσουν να δημιουργήσετε έναν ισχυρό δεσμό ανάμεσά σας.

Άρα, όταν μιλάμε για ένα μωρό που θέλει να περνάει το δικό του, σίγουρα δεν μιλάμε για αυτό το πλασματάκι που είναι αδύνατον να κακομάθει ακόμα και με όλες τις αγκαλιές του κόσμου! Τι γίνεται όμως όταν το αγγελούδι που τώρα κλαίει αθώα «ξεπεταχτεί» και κάνει το κλάμα, την γκρίνια και την αρνητική συμπεριφορά, «όπλα» για να πετύχει τον σκοπό του;

Η παγίδα του “μη το στεναχωρήσω”

Όταν το μωρό γίνει περίπου 6-8 μηνών αρχίζει να επικοινωνεί με το περιβάλλον, να αντιδρά σε ερεθίσματα και να καταλαβαίνει τη σύνδεση «αιτίας-αποτελέσματος» σε όλες τις πράξεις. Όταν για παράδειγμα ρίξει μία μπάλα από ψηλά, αντιλαμβάνεται ότι θα πέσει κάτω. Πέρα από τους νόμους τη Φυσικής όμως, παρατηρεί και τις αντιδράσεις της μαμάς και του μπαμπά απέναντί του. Πόσο συχνά υποχωρείτε σε κάτι που ζητάει πεισματικά; Πόσο ελαστικοί είστε όταν κάνει επίτηδες μια σκανδαλιά; Πόση «εξουσία» αφήνετε στα χέρια του;

Όλα τα καταλαβαίνει τώρα πια το μικρό σας, γι’ αυτό, είναι σημαντικό να του περάσετε τα σωστά μηνύματα και να τηρήσετε όσα χρειάζεται ώστε να μην γίνει αυτό που λέμε «κακομαθημένο παιδί»:

1. ΝΑΙ ΑΥΤΟ, ΟΧΙ ΕΚΕΙΝΟ

Χωρίς κανόνες, δεν γίνεται τίποτα. Όχι όμως με γενικότητες και αοριστολογίες! Αν το μωρό είναι κοντά στη νηπιακή ηλικία, μπορεί άνετα να καταλάβει μια λίστα με 10-12 απλούς και κατανοητούς κανόνες, που θεωρείτε εσείς σημαντικούς: π.χ. δεν δαγκώνουμε, δεν διακόπτουμε τους μεγάλους όταν μιλάνε, μοιραζόμαστε τα παιχνίδια μας με άλλα παιδιά, πηγαίνουμε για ύπνο μόλις το λέει ο μπαμπάς ή η μαμά κ.λπ. Μόνο προσοχή. Όσο δείχνετε πρόθυμοι στο να διαπραγματευτείτε αυτούς τους κανόνες ή όσο το «όχι» σας δεν είναι αποφασιστικό και ξεκάθαρο, το παιδί θα βρίσκει τρόπο να το εκμεταλλεύεται. Γι’ αυτό, δείξτε πυγμή και σταθερότητα.

2. ΤΟ “ΓΙΑΤΙ” ΚΑΝΕΙ ΤΗ ΔΙΑΦΟΡΑ

Όταν απαγορεύετε κάτι στο παιδί, πρέπει να εξηγείτε και τον λόγο. Διαφορετικά, είναι σχεδόν βέβαιο πως θα το επαναλάβει. Αν για παράδειγμα, πείτε: «μην χοροπηδάς πάνω στον καναπέ» πιθανότατα θα σας αγνοήσει και θα συνεχίσει το «τραμπολινένιο» παιχνίδι του, αν όμως του πείτε «μην χοροπηδάς πάνω στον καναπέ γιατί θα πέσεις, θα χτυπήσεις και θα πονάς», η εξήγησή σας γίνεται ταυτόχρονα κίνητρο για να σταματήσει τη σκανδαλιά του.

3. ΜΗΠΩΣ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΩ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ;

Ένας από τους πιο συνηθισμένους λόγους που οι γονείς δεν βάζουν όρια στα μικρά παιδιά είναι γιατί φοβούνται μην τα στεναχωρήσουν ή τα κάνουν να νιώσουν πως η μαμά και ο μπας δεν τα αγαπούν. Όμως κανένα παιδί δεν έπαθε ποτέ κατάθλιψη επειδή η μαμά τού είπε «όχι» και «μη». Έπαθε όμως … κρίσεις κακομαθημένου παιδιού! Μη φοβάστε λοιπόν να είστε αυστηροί εκεί που πρέπει με το παιδί. Τα όρια, εξάλλου, θα μπουν έτσι και αλλιώς λίγο αργότερα στη ζωή του από το σχολείο, τους φίλους, την κοινωνία και την εργασία του. Όσο πιο νωρίς μάθει να λειτουργεί μέσα σε ένα πλαίσιο περιορισμών, ευθυνών, και υποχρεώσεων -μαζί με φυσικά με παιχνίδι, γέλια και ξεγνοιασιά- τόσο πιο «καλό χαρακτήρα» θα χτίσει και πιο συνεργάσιμο και προσαρμοστικό θα γίνει για μια ζωή.

Από μικρό κι από τρελό… μαθαίνεις να κάνεις τη μαμά και τον μπαμπά να σου κάνουν όλα τα χατίρια! Εκτός κι αν έχεις μαμά και μπαμπά που διάβασαν τις συμβουλές μας.

illustration man typing on laptop
Σας άρεσε αυτό το άρθρο;
Με την εγγραφή σας στη Frezyland μπορείτε να απολαύσετε περισσότερη αρθρογραφία προσαρμοσμένη στις ανάγκες σας, ενώ ταυτόχρονα επιβραβεύεστε με 45 πόντους!

Κάντε και εσείς το σχόλιό σας

Χρήσιμο άρθρο!!

Αν είχα 1 ευρό για κάθε “άσε το παιδί και λίγο να κλάψει” και “πάλι αγκαλιά είστε?” που έχω ακούσει από όταν γεννήθηκε, θα είχα βγάλει το κολλέγιο του! Το παιδί θέλει να “ακούς” τις ανάγκες του.. Και όταν αρχίσει να καταλαβαίνει, θέλει κανόνες και εξηγήσεις. Ακριβώς όπως τα γράφει στο άρθρο!

Καταπληκτικό αρθρο για εμας της νεες μανούλες!!!

Ευτυχώς μας δίνεται συμβουλές

Πολύ ωραίο το άρθρο σάς!!! Εμείς τα κάνουμε τα περισσότερα από αυτά που λέτε… αλλα τί να κάνουμε με της γιαγιάδες πού μόνιμα κάνουν το αντίθετο από αυτό που τούς λέμε????

28 ημερων και προς το παρον στο κλαμα ανταποκτινομαστε με.αγκαλια κ γλυκολογα. Για να δούμε μετά το 6μηνο τι θα γινει….

‘Οπως μας είπε και η μαία στο νοσοκομείο που μας εκπαίδευε στο πως να μεγαλωνουμε τα δίδυμα μας “όταν αρχίσουν να καταλαβαίνουν το νού σας μην τα υποτιμήσετε, ξέρουν καλά τι να κάνουν για να πάρουν αυτό που θέλουν, είναι πανέξυπνα, γι’αυτό πρέπει να τους δείξετε το σωστό ξανά κ ξανά χωρίς φόβο και με επιμονή”. Δεν χάνουμε ως γονείς τον έλεγχο για να κρατάμε την ισορροπία σε όλα.