Kid eating

«Δεν θέλω να το φάω», «μπλιαχ», «δεν δοκιμάζω καν», «καλύτερα να πεινάσω παρά να φάω αυτό»… αν είναι αυτή η καθημερινότητα με το παιδί σας και έχετε πελαγώσει στην προσπάθεια να βρείτε κάτι που να του αρέσει, είστε στη σωστή σελίδα. Εδώ, θα μάθετε σε ποιους δρόμους να προσανατολίσετε το μενού και τη στρατηγική σας, ώστε να αυξήσετε την πιθανότητα να δοκιμάσει το παιδί νέες τροφές και να διευρύνει τη γευστική του παλέτα.

 

Εύκολα φαγητά που θα «συναρμολογήσει» μόνο του  

Αντί να σερβίρετε ένα έτοιμο πιάτο, σερβίρετε τα υλικά ξεχωριστά, σε διαφορετικά μπολάκια, ώστε το παιδί να αποφασίσει τι και πόσο θα βάλει και να συνθέσει μόνο του το πιάτο. Αυτή η προσέγγιση θα του δώσει την αίσθηση ότι έχει τον έλεγχο των επιλογών του και δεν επιβάλλουν οι γονείς το φαγητό.

Τα μπολάκια μπορούν να περιέχουν οτιδήποτε χρειάζεται το καθημερινό παιδικό μενού:

  • πρωτεϊνούχες θρεπτικές τροφές, όπως αυγό, τυρί
  • λαχανικά, π.χ. καρότα σε στικ, φούντες από βρασμένα μπρόκολα, καλαμπόκια, βραστή πατάτα κ.λπ.
  • κοτόπουλο, κιμά, μοσχαράκι
  • μια υγιεινή απλή σπιτική σος γιαουρτιού με γιαούρτι, ελαιόλαδο, λεμόνι και αλατοπίπερο

Για τη συναρμολόγηση, μπορείτε να επιλέξετε αραβικές πίτες ή τορτίγιες ή μικρές ατομικές πίτες ολικής άλεσης ή ξυλάκια, για να φτιάξει ο γιος ή η κόρη σας το δικό του σουβλάκι.

Γνώριμες επιλογές φαγητών που εμπνέουν ασφάλεια

Το γνωστό comfort food που είναι γνώριμο και οικείο εμπνέει σιγουριά και χαρίζει θαλπωρή είναι συνήθως η συνταγή της επιτυχίας σε παιδιά που είναι επιλεκτικά στο φαγητό, γνωστά και ως picky eaters.

  • Μια καλή λύση είναι το κοφτό μακαρονάκι με τυρί στον φούρνο. Η κρεμώδης υφή των ζυμαρικών σε συνδυασμό με τη γνώριμη γεύση του λιωμένου τυριού αποτελεί μια ιδιαίτερα δημοφιλή πρόταση.

 Πειραματισμός με διαφορετικές υφές

Δείτε & κάτι άλλο που μπορεί να σας ενδιαφέρει!

hummus

Σκεφτείτε έξω από τα προφανή. Αν το παιδί απορρίπτει χίλιες δύο τροφές μπορεί να μην είναι γιατί δεν του αρέσει η γεύση τους αλλά η υφή τους. Για παράδειγμα, το καρότο μπορεί να σερβιριστεί ωμό, βραστό, ψητό, μέσα σε σούπα ή σε κάποια πίτα.

Επίσης, αν η υφή του φαγητού είναι τραγανή ή έχει εναλλαγές (τραγανή και μαλακή μαζί) μπορεί να είναι πιο εύκολα αποδεκτή από ένα δύσκολο στο φαγητό παιδί.

  • Δοκιμάστε σπιτικές κοτομπουκιές: Πανάρετε κομμάτια κοτόπουλου με τριμμένα corn flakes ή φρυγανιά και ψήσε τα στον φούρνο ή στο air fryer, ώστε να αποκτήσουν τραγανή κρούστα.
  • Πατατό ή τυροκροκέτες: Τραγανές απ’ έξω, μαλακές από μέσα, μπορούν να αγαπηθούν εύκολα από τους μικρούς μας φίλους.

 

Τεχνικές που βοηθούν όταν το παιδί μου δεν τρώει

  • Προσφέρετε πάντα στο πιάτο και τη σίγουρη επιλογή: Κάθε γεύμα καλό είναι έχει τουλάχιστον μία τροφή που γνωρίζετε ότι ο junior picky eater της οικογένειας αποδέχεται και τρώει με ευχαρίστηση. Έτσι, ακόμα και αν δεν θέλει να φάει τα υπόλοιπα, υπάρχει μια ασφαλής λύση στο πιάτο του.
  • Προτιμήστε ήπιες γεύσεις: Αποφύγετε τα έντονα μπαχαρικά και μυρωδικά και δοκιμάστε απλά καρυκεύματα, όπως λίγο αλάτι ή ρίγανη που μπορούν να είναι πιο δελεαστικά για τους junior ουρανίσκους.
  • Επισκεφθείτε τις πηγές του φαγητού: Πηγαίνετε μαζί στο σούπερ μάρκετ και στη λαϊκή αγορά και αφήστε τον picky eater να παρατηρήσει, να αγγίξει και να μυρίσει διαφορετικά φρούτα και λαχανικά και, όπου είναι δυνατό, να επιλέξει μόνο του τι θα αγοράσετε. Αν νιώσει ότι συμμετέχει ενεργά, θα εξοικειωθεί περισσότερο με τις τροφές και θα αποκτήσει άλλη σχέση μαζί τους.
  • Γίνετε παράδειγμα μίμησης: Πιο σημαντικό από το τι λέμε στα παιδιά είναι το τι κάνουμε. Αν καθιερώσετε οικογενειακά τραπέζια όπου εσείς, οι γονείς, δοκιμάζετε με ευχαρίστηση όλες τις ομάδες τροφών, ενισχύετε την περιέργεια και την προθυμία τους να δοκιμάσουν νέες γεύσεις και δημιουργείτε ένα εμπνευστικό πρότυπο διατροφής.
  • Επιλέξτε σερβίρισμα που ενθαρρύνει την αυτονομία: Τοποθετήστε τις πιατέλες στο κέντρο του τραπεζιού και αφήστε τον picky eater να επιλέξει και να σερβίρει μόνος του. Η δυνατότητα επιλογής μπορεί να μειώσει την απέχθειά του προς ορισμένες τροφές.

 

Η στάση των γονιών είναι σημαντική

Μη χρησιμοποιείτε την ποσότητα του φαγητού που καταναλώθηκε ως λόγο επιβράβευσης ή επίκρισης. Το «μπράβο που έφαγες το σπανάκι» ή το «κρίμα που άφησες το κοτόπουλο» δεν θα βοηθήσουν το παιδί να είναι πιο δεκτικό την επόμενη φορά με τη συγκεκριμένη τροφή, αντίθετα μπορούν να γίνουν μοχλός ψυχολογικής πίεσης. Στραφείτε σε μια ουδέτερη στάση, αφήνοντας μια σχετική ελευθερία στην ποσότητα που θα επιθυμεί να καταναλώσει το παιδί, αφού φυσικά συμβουλευθείτε τον παιδίατρό σας και, αν χρειαστεί, και κάποιον ειδικό στην καθοδήγηση για παιδική διατροφή.