new parents

Ο ερχομός ενός μωρού για πρώτη φορά στη ζωή ενός ζευγαριού δημιουργεί, αναπόφευκτα, νέες ισορροπίες στη ζωή του. Είναι η περίοδος που η ανάκτηση της μεταξύ τους οικειότητας παρουσιάζει δυσκολίες, μέσα στη νέα δυναμική της οικογένειας. Η νέα μητέρα είναι συνήθως αυτή που παρουσιάζει μεγαλύτερη δυσκολία επανένταξης στη ερωτική συνθήκη αφενός λόγω των ορμονικών και σωματικών αλλαγών που ακολουθούν τον τοκετό -που ούτως ή άλλως «παγώνουν» τη σεξουαλική ζωή για ιατρικούς λόγους κατά το πρώτο διάστημα – αφετέρου γιατί μειώνεται συχνά η ερωτική επιθυμία της, αφού η ενασχόληση με το μωρό (φροντίδα, τάισμα,  θηλασμός) απαιτούν, όπως είναι λογικό, την πλήρη αφοσίωση της.

 

Το άγχος του «πότε»

Μέσα σε όλο αυτό το νέο πλαίσιο του ζευγαριού, συχνά υπάρχει η αγωνία του «πότε θα αναθερμανθεί ξανά η φλόγα;» του «πότε θα ξαναβρούμε τον παλιό εαυτό μας;»; Η απάντηση φυσικά δεν είναι μία και οικουμενική, αφού ζευγάρι με ζευγάρι διαφέρει, όπως και οι συνθήκες της οικογένειας. Πριν μας κυριεύσει το άγχος και τα «πρέπει», πριν συγκρίνουμε τον εαυτό μας με άλλα ζευγάρια που ξαναβρήκαν αμέσως τη σεξουαλική τους ζωή μετά τον ερχομό του παιδιού, ας δούμε γιατί τελικά μπορεί να είναι απόλυτα φυσιολογικό να θέλει χρόνο η επιστροφή της οικειότητας και να μην υπάρχει κανένας μα κανένας λόγος να ανησυχούμε, να προβληματιζόμαστε ή να πιέζουμε καταστάσεις.

 

Γιατί δεν πρέπει να μας αγχώνει το να καθυστερήσουμε να ξαναβρούμε την ερωτική μας ζωή, ως νέοι γονείς;

 

Γιατί είναι λάθος να ψάχνουμε τον παλιό εαυτό μας, όταν έχουμε έναν νέο (που προσπαθούμε τώρα να γνωρίσουμε): νέα ζωή, νέοι ρόλοι, νέα ωράρια, νέες ανάγκες, νέοι βιορυθμοί.. ακόμα και ένα ζευγάρι με πολύ έντονη ερωτική ζωή πριν την απόκτηση παιδιού, για ένα μεταβατικό διάστημα μετά τον ερχομό του μωρού, θα βρίσκεται σε «λειτουργία μετάβασης».

 

Δείτε & κάτι άλλο που μπορεί να σας ενδιαφέρει!

father and son

Γιατί αν το σώμα δεν δίνει ερωτικό σήμα, πρέπει να του δώσουμε τον χρόνο του. Αυτό ισχύει κυρίως για τη νέα μητέρα της οποίας το σώμα υπέστη τεράστια αλλαγή, εσωτερικά ίσως και εξωτερικά, και θέλει ένα διάστημα προσαρμογής μέχρι να εκπέμψει ξανά σε ερωτικές συχνότητες.

 

Γιατί η οικειότητα δεν είναι μόνο η σεξουαλική επαφή. Το ότι γίναμε γονείς δεν σημαίνει ότι χάσαμε την έλξη για τον/τη σύντροφό μας. Απλώς αυτή η έλξη έχει άλλες μορφές εμφάνισης. Ένα τρυφερό άγγιγμα, ένα χάδι, μία γλυκιά κουβέντα, ένας ψίθυρος είναι και αυτά δείγματα «σύνδεσης» ανάμεσα στο ζευγάρι, έστω και αν δεν έχει αποκατασταθεί ακόμα το σεξουαλικό κομμάτι.

 

Γιατί η ανάγκη οικειότητας καλύπτεται συχνά από το μωρό

Μπορεί να ακούγεται περίεργο αλλά πολλές νέες μητέρες αντλούν τόση ικανοποίηση και πληρότητα από τη διαδικασία του θηλασμού ή τις αγκαλιές με το μωρό τους που νιώθουν ότι δεν έχουν ανάγκη για έξτρα τρυφερότητα από τον σύντροφό τους. Δεν είναι όμως στην πραγματικότητα θέμα επιλογής αλλά και θέμα νευροχημείας του εγκεφάλου μας. Τις στιγμές της ευφορίας πλάι στο μωρό της, η νέα μαμά παρουσιάζει υπερέκκριση ντοπαμίνης, της «ορμόνης της απόλαυσης» που εκκρίνουμε και κατά τη σεξουαλική επαφή.

 

Γιατί το να ξέρεις να περιμένεις είναι δείγμα ωριμότητας. Ο ρόλος του εραστή και της  ερωμένης απαιτεί μία συγκεκριμένη διάθεση και ένα συγκεκριμένο σκηνικό και δεν έρχεται πάντα προγραμματισμένα ή κατά παραγγελία. Είναι μεν σημαντικό να προσπαθούν να βρουν χρόνο για τους δυο τους οι νέοι γονείς αλλά πολλές φορές αυτό αποτυγχάνει όταν είναι και οι δυο τους άυπνοι και κουρασμένοι από τα βραδινά ξυπνήματα του μωρού, δεν έχουν πάντα την περιποιημένη εμφάνιση που μπορεί να εξάψει το ερωτικό ενδιαφέρον ή απλώς δεν είναι σε mood εκείνη τη στιγμή για ερωτική επαφή.

Θυμηθείτε πως τίποτα δεν χάνεται, αν δεν το αφήσεις να χαθεί αλλά και τίποτα δεν έρχεται πραγματικά, αν το ζορίσεις να έρθει. Με υπομονή, συνειδητοποίηση και αποδοχή της νέας τους πραγματικότητας και φυσικά με την ανάλογη προσπάθεια μεταξύ τους, το ζευγάρι μπορεί να αποκτήσει ξανά μία υγιή σεξουαλική ζωή.