surprised baby

Ο λόξυγγας προκύπτει όταν συσπάται το διάφραγμα του μωρού με ταυτόχρονη, γρήγορη σύγκλειση των φωνητικών του χορδών. Αν και δεν είναι απόλυτα βέβαιο γιατί συμβαίνει αυτό, φαίνεται ότι ευθύνεται ο ερεθισμός από τα γαστρικά υγρά ενός ευαίσθητου οισοφάγου.

  • Γιατί συμβαίνει τόσο συχνά στα μωρά; Δεν έχουμε καταφέρει να απαντήσουμε ξεκάθαρα σε αυτό το ερώτημα αλλά καταστάσεις που συμβαίνουν συχνά στα μωρά λόγω ανωριμότητας όπως το να τρώνε  γρήγορα και να καταπίνουν αέρα ή να τρώνε μεγαλύτερη ποσότητα από αυτήν που χρειάζονται και μπορούν να διαχειριστούν, μπορεί να οδηγήσουν σε εμφάνιση λόξυγγα. Στα μωρά που σιτίζονται με μπιμπερό και καταπίνουν πήγματα γάλακτος πιθανά να εμφανίζεται συχνότερα.
  • Μπορούμε να τον προλάβουμε; Ξεκινώντας το τάισμα του μωρού προτού αυτό φτάσει να κλαίει απαρηγόρητο από την πείνα, πιθανότατα θα το κάνουμε να φάει πιο ήρεμα και λιγότερο λαίμαργα οπότε μειώνουμε τις πιθανότητες να εμφανίσει λόξυγγα. Βοηθάει επίσης να κρατάμε το μωρό όρθιο 20-30 λεπτά μετά το γεύμα και να αποφεύγουμε τα παιχνίδια αμέσως μετά το γεύμα. Για τα μωράκια που σιτίζονται με μπιμπερό πρέπει να ελέγχουμε τη θηλή ώστε να μην καταπίνουν πολύ αέρα.
  • Κι εφόσον εμφανιστεί, τι κάνουμε; Αν και τα περισσότερα επεισόδια λόξυγγα σταματούν γρήγορα χωρίς καμία παρέμβαση, μπορούμε να βοηθήσουμε το μωρό να ρευτεί κρατώντας το όρθιο και τρίβοντας την πλάτη του. Προσφέροντάς του επίσης τη θηλή βοηθάμε να χαλαρώσει το διάφραγμα και, συνήθως, να υποχωρήσει ο λόξυγγας.
  • Πότε πρέπει να ανησυχήσουμε; Αν συμβαίνει πολύ συχνά, δεν υποχωρεί εύκολα και προκαλεί δυσφορία στο μωρό ή συνοδεύεται και από άλλα συμπτώματα (π.χ. λήθαργο ή κινήσεις του σώματος) θα πρέπει να το αναφέρουμε στον παιδίατρο ώστε να αποκλειστεί κάποια υποκείμενη αιτία π.χ. γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση.

Βιβλιογραφία:

  1. Medscape, Hiccups Updated: Dec 29, 2017 Author: Garry Wilkes, MBBS, FACEM; Chief Editor: Steven C Dronen, MD, FAAEM
  2. HICCUPS AMONG INFANTS WALTER R. PENDLETON, S.B. Author Affiliations Am J Dis Child. 1927;34(2):207-210. doi:10.1001/archpedi.1927.04130200051007