Το άγχος και οι φοβίες του παιδιού σας

Το άγχος και οι φοβίες του παιδιού σας

Τα παιδιά σας σε όλη την περίοδο της ανάπτυξής τους βιώνουν άγχη και φόβους. Ως γονείς θέλετε πάντα να κάνετε το καλύτερο για αυτά και να απαλύνετε όσο μπορείτε διάφορα άγχη τους. Αλλά είναι σημαντικό να δίνουμε και κάποιες ευκαιρίες στα παιδιά να μαθαίνουν σταδιακά να αντεπεξέρχονται στις δυσκολίες που φέρνει η ζωή. Κάθε παιδί θα έρθει κάποια στιγμή αντιμέτωπο με το σκοτάδι, με ένα καινούργιο περιβάλλον, με έναν μικρό τραυματισμό, ακόμα και με εσάς τους ίδιους αν κάποια στιγμή είστε πολύ θυμωμένοι ή στεναχωρημένοι αν αντιμετωπίζετε ξαφνικά στη ζωή σας κάτι πολύ δύσκολο. Όλα αυτά είναι καταστάσεις που προκαλούν φόβο, και το πώς θα τον αντιμετωπίσει ένα παιδί θα εξαρτηθεί από το πόσο θα έχει γίνει πιο δυνατό μέσα του, με τη βοήθεια της δική σας στάσης και συμπεριφοράς.

Ήδη από τη βρεφική ηλικία τα παιδιά σας μπορούν να επικοινωνήσουν μέσα από συμπεριφορές ότι κάτι τους βαραίνει και τους αναστατώνει, που έχει επίπτωση στην καθημερινότητά τους. Πολλές φορές, αυτά τα άγχη μπορεί να επηρεάζουν το παιδί σας για λίγες στιγμές, ή ώρες ή και κάποιες μέρες. Όμως εάν το παιδί σας δείχνει μία ιδιαίτερη ανησυχία για αρκετό καιρό τότε είναι σημαντικό ως γονείς να δείξετε ένα ενδιαφέρον για αυτό. Συμπτώματα τα οποία μπορεί να εμφανιστούν και να είναι σημαντικό να αντιληφθείτε μπορεί να είναι προβλήματα ύπνου και φαγητού, επιθετικές συμπεριφορές χωρίς αφορμή, τραύλισμα, τικς, ή εμφάνιση ενούρησης ή εγκόπρισης ενώ έχουν ήδη ελεγχθεί αυτές οι λειτουργίες.

Ένα από τα βασικότερα άγχη, που βιώνουν τα παιδιά και βρίσκεται πίσω από πολλές δυσκολίες τους, είναι το «άγχος αποχωρισμού», που εμφανίζεται ήδη από την βρεφική ηλικία. Σε αυτήν την ηλικία, το άγχος φαίνεται να είναι αρκετά μεγάλο για το παιδί σας όταν απομακρύνεστε από κοντά του γιατί δεν έχει συνηθίσει χωρίς εσάς που σας νιώθει σημαντική παρουσία για την επιβίωση του. Σταδιακά αυτό το άγχος μειώνεται όταν το παιδί αρχίζει να καταλαβαίνει ότι ο αποχωρισμός από τους γονείς του είναι προσωρινός . Έτσι, αποκτά μία σταθερή εικόνα στο μυαλό του από την ύπαρξή σας και καταλαβαίνει ότι θα ξαναγυρίσετε. Αυτή η ψυχική κατάκτηση, να σας νιώθει μία σταθερή παρουσία μέσα του, ολοκληρώνεται προς το τέλος των δυόμιση χρόνων, όπου οι ερευνητές και ψυχοθεραπευτές παιδιών Μahler, Pine και Bergman (1973) την ονομάζουν «σταθερότητα αντικειμένου» (object constancy). Τότε το παιδί σας γίνεται ικανό να σας αποχωριστεί και να διαχειριστεί το άγχος του, μόνο του.

Για παράδειγμα αν η μητέρα επιστρέψει στην δουλειά όταν το παιδί της είναι ακόμα βρέφος, το παιδί βιώνει αυτόν το αποχωρισμό δύσκολα, για αυτό και αυτός ο πρώτος βασικός αποχωρισμός θα πρέπει να γίνεται με προσοχή. Σταδιακά το παιδί αρχίζει να αντέχει και να διαχειρίζεται το άγχος του σε παρόμοιες καταστάσεις αποχωρισμού, για παράδειγμα στην αρχή του παιδικού σταθμού, στο ξεκίνημα του σχολείου, στην κατασκήνωση το καλοκαίρι, στην αλλαγή πόλης ή χώρας με το πέρασμα στο πανεπιστήμιο.

Μέσα σε αυτά, σημαντικό βήμα για το παιδί σας είναι όταν ξεκινάει το σχολείο, στο οποίο μπορεί να δείχνει ότι φοβάται, αλλά σιγά σιγά αρχίζει να διαχειρίζεται το άγχος του. Ένα τέτοιο άγχος είναι φυσιολογικό και πολλές φορές κρατάει κάποιες μέρες. Το ξεκίνημα στο σχολείο είναι μία αλλαγή στην ζωή του παιδιού σας και το άγχος πολλές φορές δημιουργείται γιατί το παιδί δεν έχει εικόνα τι θα βιώσει σε ένα καινούργιο περιβάλλον.

Είναι χρήσιμο να το προετοιμάζετε μιλώντας του για το σχολείο έτσι ώστε να δημιουργήσει στο μυαλό του εικόνες για αυτό. Βέβαια, πολλές φορές αγχώνεστε για τα παιδιά σας, γιατί από την μία θα αντιμετωπίσουν μόνα τους το περιβάλλον του σχολείου και από την άλλη θα είναι μακριά σας. Ως γονείς χρειάζεται να ελέγχετε το άγχος σας γιατί αυτό επηρεάζει και φοβίζει το παιδί σας. Παράλληλα να του δίνετε ευκαιρίες να αντιμετωπίζει διάφορες δυσκολίες μόνο του, χωρίς να το υπερπροστατεύετε.

Εάν το άγχος και μία γενικότερη ανησυχία συνεχίσει να επικρατεί στο παιδί σας, τότε αυτό μπορεί να δείχνει μια ψυχοπαθολογική διαταραχή που χρειάζεται παρέμβαση ειδικού ψυχικής υγείας. Ομως χρειάζεται να τονίσουμε ότι οι αποχωρισμοί, έστω και αν φέρνουν άγχος, είναι αναπόφευκτοι αλλά απαραίτητοι για την υγιή ψυχική ανάπτυξη των παιδιών.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

  1. Mahler, S. and Pine, M.M. and F., Bergman, A. (1973). The Psychological Birth of the Human Infant. Basic Books: New York
illustration man typing on laptop
Σας άρεσε αυτό το άρθρο;
Με την εγγραφή σας στη Frezyland μπορείτε να απολαύσετε περισσότερη αρθρογραφία προσαρμοσμένη στις ανάγκες σας, ενώ ταυτόχρονα επιβραβεύεστε με 45 πόντους!

Κάντε και εσείς το σχόλιό σας

πρεπει να ειμαστε παντα κοντα στα παιδια μας να τους μιλαμε αλλα και να τα ακουμε!!

Και άλλη μια φορά λέμε, ότι από τους γονείς εξαρτάται πως το παιδί θα δει τον καινούργιο του κόσμο έξω… πάντα πρέπει να είμαστε δίπλα τους και να τους υποστηρίζουμε.

Πρέπει να είμαστε δίπλα στα παιδιά μας και ας λένε κάποιοι ότι με αυτό το τρόπο η το άλλο τα “κακομαθαινεις”.. όχι απλά μεγαλωνουμε παιδιά με αυτόπεποίθηση και με πολύ αγάπη..

Καλό είναι να τους εξηγούμε κάποια πράγματα

Πραγματικά μεγάλο άγχος αυτό του αποχωρισμού! Ευχαριστούμε για τις συμβουλές!

ΘΕΩΡΩ ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΖΗΤΑΜΕ ΠΟΛΥ ΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΑΚΙΑ ΜΑΣ ΗΡΕΜΑ ΚΑΙ ΜΕ ΥΠΟΜΟΝΗ. ΝΑ ΤΟΥΣ ΛΥΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΑΠΟΡΙΑ ΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΕΞΗΓΟΥΜΕ ΤΟ ΛΟΓΟ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΤΙ. ΕΧΩ ΕΡΘΕΙ ΣΕ ΕΝΑ ΠΙΛΥ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΜΕΘΟΔΟ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΠΟΛΥ ΠΕΡΗΦΑΝΗ ΟΤΑΝ ΒΛΕΠΩ ΤΗ ΚΟΡΗ ΜΟΥ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΧΝΕΙ ΚΑΤΑΝΩΣΗ..