mom and teen daughter at the park

Η Εφηβεία μάς χτύπησε την πόρτα!

… για την ακρίβεια, μπήκε μαζί με την πόρτα!
Αλλαγές σωματικές, αλλαγές πνευματικές, αλλαγές ιδεολογικές, αλλαγές ψυχολογικές…
Κι εγώ δηλαδή, πρέπει να παραμείνω ίδια, σταθερή και προπάντων ψύχραιμη!
Πού τα πουλάνε αυτά, μου λέτε; Νεύρα πολλά – συνήθως φταίω εγώ – δεν την καταλαβαίνω, δεν γνωρίζω τίποτα, δεν, δεν… Ξέρετε, από ό,τι θυμάμαι, τα παιδιά δεν έρχονται με manual, πόσο μάλλον οι έφηβοι. Διαβάζω (όσο μπορώ), ακούω άλλες μαμάδες να μιλάνε για τα δικά τους εφηβάκια, δεν είμαι η μόνη τελικά. Προσπαθώ να θυμηθώ τι έκανα εγώ στην ηλικία της αλλά άλλα τα χρόνια εκείνα, θα μου πείτε. Το μόνο που μπορώ να πω με βεβαιότητα, είναι ότι αυτά τα παιδιά θέλουν μόνο ηρεμία και κουβέντα και αγάπη. Όλα τα άλλα θα λυθούν. Απλά σκεφτείτε, ότι είναι ένα βήμα πριν ανοίξουν τα φτερά τους και πετάξουν μόνα τους. Και τότε, όλα θα γίνουν απλά μια ανάμνηση, μαζί με το ” πόσο γρήγορα περνάει ο καιρός”!

Δέσποινά μου, σ’ αγαπώ ❤️