husbund cuddles pregnant wife

Καλημέρα σε όλες τις μαμάδες. Θα ήθελα να σας περιγράψω και τη δική μου περίοδο εγκυμοσύνης. Βέβαια ήταν τόσο καλή που δεν την πολυκατάλαβα, να σας πω την αλήθεια. Κατ’αρχάς, τους πρώτους τρεις μήνες δεν είχα ούτε ναυτίες ούτε ζαλάδες γι’αυτό δεν έδωσα και σημασία στην καθυστέρηση (νόμιζα πως ήταν λόγω κούρασης). Και έτσι, άργησα να πάω στον γιατρό αλλά ευτυχώς ήταν όλα καλά. Ένιωσα τη μικρή μου για πρώτη φορά κατά τις αρχές του έκτου μήνα, στις 4 το πρωί που ξύπνησα και έβαλα τα χέρια μου στην κοιλιά. Πολύ όμορφη αίσθηση. Όσο φούσκωνε η κοιλιά τόσο πιο πολύ την καταλάβαινα. Ευτυχώς, δεν πρήστηκαν τα πόδια μου και μπορούσα να βγάζω και τον σκύλο βόλτα με ευκολία. Βέβαια, πάντα είχα την μαμά μου να μου λέει να προσέχω. Ο άντρας μου με βοήθησε πολύ ( εκείνος ανέλαβε την κουζίνα και την καθαριότητα μαζί). Όλα λοιπόν κύλησαν ομαλά. Όταν έφτασε η μεγάλη ώρα, μου πρότεινε ο γιατρός να γεννήσω με ραντεβού στο οποίο συμφώνησα. Και αυτό γιατί ο Φλεβάρης είχε εκείνη τη χρονιά 29 μέρες και δεν ήθελα αυτήν την ημερομηνία, χεχεχε. Πήγα λοιπόν στο ραντεβού στις 27 του Φλεβάρη, ξεκινήσαμε την διαδικασία και μετά περίμενα. Από τις δώδεκα το βράδυ μέχρι τις τρεις και είκοσι, οπότε και τελικά γέννησα με καισαρική τομή γιατί είχε μπλεχτεί το ποδαράκι της μικρής στον ομφάλιο λώρο. Να σας πω ότι στην αρχή στεναχωρήθηκα γιατί ήθελα να ζήσω την εμπειρία του φυσιολογικού τοκετού αλλά δεν είχα διαστολή ούτε πολλούς πόνους. Τελικά καλά ήταν και με την καισαρική. Οι επόμενες μέρες ήταν λίγο περίεργες μέχρι να βγουν τα ράμματα. Και τώρα τρεις μήνες μετά, έχω τη μικρή αγκαλιά και την θηλάζω. Θα ήθελα να το ξαναζήσω και γιατί όχι και με τις ναυτίες και τις ζαλάδες; Αυτά από μένα. Φιλάκια